Zelfontwikkeling

In mijn vorige blog ‘Wat niemand je vertelt over helen’ deelde ik de eerlijke kant van herstel. Over hoe ontmoedigend het kan zijn, hoe langzaam het soms gaat en hoe weinig er gesproken wordt over die realiteit. Maar dat is niet het hele verhaal. Want naast alles wat zwaar is, gebeurt er vaak ook iets anders. Iets subtiels, maar krachtigs. Veranderingen die je misschien pas achteraf herkent, maar die alles verschuiven. In dit blog wil ik stilstaan bij de redenen om wél vertrouwen te hebben. Niet omdat het proces ineens makkelijk wordt, maar omdat je gaandeweg gaat ervaren: het kan anders.

Helen van ontwikkelingstrauma wordt vaak mooier voorgesteld dan het is. In de verhalen die je leest, lijkt het vooral licht, liefde en doorbraken. In werkelijkheid kan helen ook zwaar, verwarrend en ontmoedigend voelen en dat wordt zelden verteld. Op deze pagina deel ik eerlijk wat er gebeurt als je vastloopt, terugvalt of ontmoedigd raakt, én waarom dit juist tekenen zijn dat je het echte werk aan het doen bent. Geen snelle oplossingen, maar herkenning, inzicht en steun.

Wanneer je merkt dat je steeds opnieuw geraakt wordt door hetzelfde gedrag van anderen, is de kans groot dat het niet alleen over de ander gaat. Sterke irritatie, teleurstelling of het gevoel niet gezien te worden, kunnen wijzen op onvervulde behoeften die diepgeworteld zijn. Veel volwassenen hebben geleerd hun aandacht naar buiten te richten om zich veilig en verbonden te voelen, maar zijn daardoor het contact met hun eigen behoeften kwijtgeraakt. In dit blog komt aan de orde hoe deze patronen ontstaan, hoe je ze herkent en wat er nodig is om verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen welzijn.

"Is dit nu een trigger, of is dit echt niet oké?" Emoties kunnen verwarrend zijn: soms lijkt een situatie heftiger dan hij is, omdat er oud zeer wordt aangeraakt. En soms is het gewoon niet gezond of veilig. In deze blog lees je hoe je het verschil leert herkennen tussen een onvervulde kindbehoefte en een gezonde volwassen grens.

Wij kunnen van alles in ons lichaam ervaren: sensaties, gevoelens en emoties. Wat we meestal niet geleerd hebben, is daar ruimte aan te geven, zonder er van weg te gaan. Vaak leren we het tegenovergestelde: afleiding, ontkenning, verdoving, rationaliseren. Op de korte termijn helpt het je: je hoeft het niet te voelen. Op de langere termijn creëert het allerlei klachten.

Vind jij het lastig om grenzen aan te geven? Vaak heeft dat een dieperliggende oorzaak. Zo kan het zijn dat het niet veilig voor jou is geweest om grenzen aan te geven. Hierdoor kun je uit contact zijn geraakt met de signalen van je lichaam.

Emotionele wonden kunnen er onbewust voor zorgen dat je niet voluit leeft. Als je daar iets aan wilt doen, kan dit artikel je op weg helpen. Hierin worden 8 sleutels voor heling beschreven.