"Met mij was er niets aan de hand."
Misschien heb je die zin zelf ook weleens uitgesproken.
Je was het makkelijke kind. Je vroeg weinig, paste je gemakkelijk aan en redde je prima. Je ouders hoefden zich geen zorgen om je te maken. Je deed het goed op school, had weinig problemen en leerde al jong om zelfstandig te zijn.
Toch merk je als volwassene dat er iets schuurt. Je bent sterk en verantwoordelijk, maar ook vaak moe. Je zorgt gemakkelijk voor anderen, terwijl je zelf moeilijk om hulp vraagt. Ontspannen voelt lastiger dan doorgaan.
Hoe kan het dat iemand die 'zo'n makkelijk kind' was, later vastloopt?
In deze blog neem ik je mee in een andere kijk op het makkelijke kind. Om te begrijpen hoe vroeg aanpassen een slimme overlevingsstrategie kan worden. Want misschien was er inderdaad niets mis met jou. Misschien deed je precies wat nodig was om je verbonden en veilig te voelen.